Inleiding – Wanneer een eenvoudig idee verandert in een menselijk avontuur

Mijn naam is Abdel en ik ben teamleider van een groep van 45 medewerkers in een middelgroot digitaal bedrijf. Elk jaar ben ik verantwoordelijk voor het organiseren van een incentive‑dag om de teamgeest te versterken, iedereen te belonen voor het geleverde werk en mijn collega’s een moment van ontspanning buiten het kantoor te bieden.

Maar dit jaar wilde ik iets anders.
Geen klassiek seminar.
Geen vergaderzaal met een standaard buffet.
Geen activiteit die iedereen al honderd keer heeft gedaan.

Ik wilde een ervaring.
Iets dat bijblijft, dat energie geeft, dat mensen verbindt.

Zo ontdekte ik de Challenge‑Raft Dag van EVP – Eau Vive Passion, op de rivier de Durance in Châteauroux‑les‑Alpes.

En vandaag kan ik het duidelijk zeggen:
? Het was een van de beste beslissingen die ik ooit voor mijn team heb genomen.

In dit artikel vertel ik het volledige verhaal van die dag – wat we hebben meegemaakt, wat ik heb geleerd en waarom ik deze ervaring aanbeveel aan elk bedrijf dat zijn teamgeest wil versterken.

1. Aankomst op de EVP‑basis – Een gevoel van vertrouwen vanaf het eerste moment

We kwamen om 09:00 uur aan op de EVP‑basis.
Al in de eerste minuten voelde ik dat deze dag bijzonder zou worden.

De omgeving was indrukwekkend:

• de Durance die direct langs de basis stroomt,
• de bergen van de Embrun‑regio rondom ons,
• een nette, goed georganiseerde en gastvrije locatie,
• en een team van instructeurs dat lachte, energie uitstraalde en duidelijk gepassioneerd was.

Het EVP‑team heette ons hartelijk welkom, legde het programma van de dag uit, de veiligheidsregels en de geplande activiteiten.

En vooral:
? ze stelden iedereen meteen gerust, zelfs degenen die niet sportief zijn.

2. De Mini‑Challenge – Teamgeest boven alles

De ochtend stond in het teken van de Mini‑Challenge, een reeks leuke en toegankelijke activiteiten in teams van 4 tot 8 personen.

De activiteiten waren onder andere:

• lasershooting
• VTT‑estafette
• coöperatieve ski’s
• “Koh‑Lanta” evenwichtspalen
• katapult‑challenge
• “détanque” (een speelse variant van pétanque)

Elke activiteit vroeg om:

• communicatie,
• coördinatie,
• strategie,
• en vooral… veel plezier.

Wat ik als teamleider zag gebeuren

Binnen enkele minuten zag ik interessante dynamieken ontstaan:

• natuurlijke leiders die naar voren stapten,
• stille medewerkers die initiatief namen,
• collega’s uit verschillende afdelingen die elkaar beter leerden kennen,
• en overal klonk gelach.

De Mini‑Challenge speelde een cruciale rol:
? het brak het ijs, ontspande de sfeer en creëerde een positieve groepsdynamiek – nog voordat we in de rafts stapten.

3. De grill‑lunch – Een moment van echte verbondenheid

Om 12:00 uur was het tijd voor de grill‑lunch.
En eerlijk gezegd: ik had niet verwacht dat het zo goed zou zijn.

Het menu bestond uit:

• verse gemengde salades
• verschillende soorten gegrild vlees
• aardappelen
• kaas
• dessert
• wijn naar wens

Alles in barbecue‑stijl, direct aan de rivier, in een ontspannen en gezellige sfeer.

Waarom deze lunch zo belangrijk was

Omdat het iedereen de kans gaf om:

• verder te praten,
• te lachen om de activiteiten van de ochtend,
• energie op te doen voor het raften,
• een eenvoudig en authentiek moment te delen.

Ik zag collega’s praten met mensen met wie ze normaal weinig contact hebben.
? De teamgeest groeide zichtbaar.

4. De raftingafdaling – Het hoogtepunt van de dag

Om 13:30 uur trokken we wetsuits, helmen en reddingsvesten aan.
Daarna gingen we naar de Durance voor de raftingafdaling, begeleid door de EVP‑instructeurs.

Wat ik voelde als teamleider

Een mix van:

• trots (mijn team was enthousiast),
• spanning (de rivier zag er prachtig uit),
• een beetje bezorgdheid (sommigen hadden nog nooit wildwatersport gedaan).

Maar de gidsen waren uitzonderlijk:

• professioneel,
• geruststellend,
• grappig,
• en enorm bekwaam.

De afdaling zelf

De Durance is perfect voor beginners:

• speelse stroomversnellingen,
• rustigere stukken,
• leuke golven,
• en een adembenemend landschap.

De gidsen leerden ons hoe we samen moesten peddelen, de bewegingen van het water moesten lezen en effectief moesten communiceren.

En toen zag ik iets dat ik nooit zal vergeten:
? mijn team functioneerde als één geheel.

Er werd gelachen, aangemoedigd, geholpen.
De zenuwachtige collega’s werden zelfverzekerder, de stillere collega’s werden belangrijke schakels.

Een moment dat me altijd zal bijblijven

Bij een iets sterkere stroomversnelling raakte een grote golf ons harder dan verwacht.
We werden allemaal doorweekt, iemand gleed bijna uit – maar iedereen lachte.

Dat moment alleen al maakte de hele dag de moeite waard.